Σκόρπιες σκέψεις
1.Ερχόμουν στο σπίτι από την εθνική οδό με το φως το απογευματινό να φωτίζει τις περιοχές τριγύρω. Τίποτα εντυπωσιακό στην πόλη από μακριά. Το μόνο που έβλεπα μια ασπρίλα να απλώνεται στην λακούβα που σχηματίζουν τα τριγύρω καραφλά βουνά. Κτίρια-τσιμέντα να είναι ακατάστατα βαλμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Ψηλά και άχαρα χωρίς ίχνος καλαισθησίας. Και ίσως μόνο τεχνικά να προσφέρουν ικανοποίηση. Το φως στην εθνική όδο αυτή την απογευματινή ώρα ήταν όμορφο. Πλούσιο και καθαρό. Το μάτι ξέφευγε.
2.Στην περιοχή του Μεταξουργείου-Πλ.Κουμονδούρου-Θησείο έχει κάτι δρομάκια που είναι γεμάτα από παραμελημένα σπίτια νεοκλασικού τύπου. Τρελαίνομαι στην θέα τους. Σπίτια που δεν ξέρουν αν ανήκουν κάπου. Σπίτια που θα μπορούσαν να ομορφαίνουν την πόλη μας. Κάποτε ανήκαν κάπου και είμαι σίγουρη ότι ήταν καλοδιατηρημένα και όμορφα. Όταν περνάω από εκείνα τα στενά μου δημιουργείται η διάθεση να φανταστώ πως ήταν στα νιάτα τους και πως ήταν οι άνθρωποι που έμεναν εκεί. Και πηγαίνοντας προς τα πάνω δεν μπορώ να κάνω αλλιώς και το παρόν με γυρίζει πίσω αναγκαστικά ανεβαίνοντας στα σκαλιά της Πλάκας και περπατώντας στην Αρεοπαγίτου.
3.Η Αθήνα είναι όμορφη το βράδυ. Από παντού. Και από την Εθνική και από το μπαλκόνι ενός κτιρίου στο Μεταξουργείο. Την ημέρα όχι.Το βράδυ και οι πιο άσχημες περιοχές έχουν μια γοητεία.
4.Αυτό που μου θα ήθελα να έχω είναι μια οργάνωση που να ξεκινά από το γενικό και να καταλήγει στο ειδικό. Μόνο με αυτή τη φορά και όχι αντίθετα. Να μην έπαιρνα τίποτα ως δεδομένο και να ξεκινούσα από την αρχή.
bla bla bla...
2.Στην περιοχή του Μεταξουργείου-Πλ.Κουμονδούρου-Θησείο έχει κάτι δρομάκια που είναι γεμάτα από παραμελημένα σπίτια νεοκλασικού τύπου. Τρελαίνομαι στην θέα τους. Σπίτια που δεν ξέρουν αν ανήκουν κάπου. Σπίτια που θα μπορούσαν να ομορφαίνουν την πόλη μας. Κάποτε ανήκαν κάπου και είμαι σίγουρη ότι ήταν καλοδιατηρημένα και όμορφα. Όταν περνάω από εκείνα τα στενά μου δημιουργείται η διάθεση να φανταστώ πως ήταν στα νιάτα τους και πως ήταν οι άνθρωποι που έμεναν εκεί. Και πηγαίνοντας προς τα πάνω δεν μπορώ να κάνω αλλιώς και το παρόν με γυρίζει πίσω αναγκαστικά ανεβαίνοντας στα σκαλιά της Πλάκας και περπατώντας στην Αρεοπαγίτου.
3.Η Αθήνα είναι όμορφη το βράδυ. Από παντού. Και από την Εθνική και από το μπαλκόνι ενός κτιρίου στο Μεταξουργείο. Την ημέρα όχι.Το βράδυ και οι πιο άσχημες περιοχές έχουν μια γοητεία.
4.Αυτό που μου θα ήθελα να έχω είναι μια οργάνωση που να ξεκινά από το γενικό και να καταλήγει στο ειδικό. Μόνο με αυτή τη φορά και όχι αντίθετα. Να μην έπαιρνα τίποτα ως δεδομένο και να ξεκινούσα από την αρχή.
bla bla bla...
6:25 PM
Όλες οι νύχτες, μέχρι τη Μεγάλη Νύχτα, είναι όμορφες. Oh Nuit!
.
.
.
.
.
.Πρόσεχε τι ζητάς. top
1:45 AM
Και εγώ το Σαββάτο περπάτησα απο Ζάππειο, Εθνικό Κήπο, Ηρώδου Αττικού έως και Καλλιμάρμαρο. Η Αθήνα έχει πολλές όψεις και πρόσωπα. Και αν η διάθεση είναι καλή βλέπεις την πόλη με άλλο μάτι. top
2:52 PM
Γεια σου κουκλί!!! Ωραία, χαίρομαι που θα τα λέμε από εδώ! Μόλις τώρα είδα τα νέα σας μπλογκς! Πολλά φιλιά! top
12:14 AM
"Σπίτια που δεν ξέρουν αν ανήκουν κάπου": υποκλίνομαι στη σκέψη, στη φράση, στην εικόνα. top
1:57 AM
Tetoia spitia dystuxws yparxoun polla sthn a8hna top
3:40 AM
Sourfou είναι οι άτιμες!
ptwsh κάτι παθαίνω με τις περιοχές της Αθήνας και όχι μόνο που σε πάνε σε παλιές εποχές.
Αρτεμις!Τα φιλιά μου!Θα σε δω σύντομα!
Λίτσα σ'ευχαριστώ.(Κοκκινίζω τώρα) top
5:49 AM
Μακαρι να μπορουσαμε να εκτιμησουμε το μερος που ζουμε -ακομα κι αν δεν ειναι τοσο ομορφο οσο αλλα. Μακαρι να ζωντανευαμε την πολη μας και να προσπαθουσαμε για το καλυτερο. Ευτυχως που υπαρχουν καποιοι που σκεφτονται οπως εσυ. top
6:37 AM
Kι'οι μυρωδιές Αννανία μη ξεχνάς
τις βραδυνές μυρωδιές στις γειτονιές στο Θησείο,στις γειτονιές των ανθρώπων.
Θέλουν να μυρίζουμε μόνο σκουπίδια
δεν θα τους κάνουμε το χατίρι,θα
ανεμιζόμαστε το νυχτολούλουδο,το
γιασεμί. top
7:18 AM
όλα την νύχτα γίνονται όμορφα και όλα είναι όμορφα όταν έχω καλή διάθεση.
καλησπέρες γλυκιά αννανία. top
5:45 AM
κι εγώ τη βλέπω ωραία πολλές φορές ..ακόμα και μέρα..είναι μέσα μας γι αυτό! top
3:24 AM
i decadent aisthitiki exei ti xari tis omws.
kalimera annaniaki
:)))))) top
1:45 AM
θυμάμαι που περπατούσα στην Πειραιώς στα 12 μου για να πάω στο ΙΚΑ(σιδεράκια-επίσκεψη στην ορθοδοντικό)..ήταν πολύ ντεκαντάνς τα κτίρια τότε..αλλά είχαν μια χάρη..τόσο παρατημένα μέσα στον ομφαλό της Αθήνας... top