Η μετά το ταξίδι κατάθλιψη
Ήμουν στο Αμστερνταμ τη προηγούμενη βδομάδα. Όταν γύρισα για 2 μέρες ήμουν αλλού, ήμουν εκεί. Και σκέφτηκα ότι όταν είσαι εργαζόμενο παιδί ή δεν πρέπει να πηγαίνεις ποτέ διακοπές ή δεν πρέπει να δουλεύεις καθόλου. Αποφάσισα οτι δεν πρέπει να δουλεύεις καθόλου. Καθότι όπως έχει πει και κάποιος, του οποίου το όνομα μου διαφευγει, αν η δουλειά ήταν καλό πράγμα δεν θα μας πλήρωναν για να την κάνουμε. Σοφή κουβέντα, την οποία αξιοποιώ και διευρύνω την σκέψη μου σ’αυτό το θέμα, διότι με το λίγο μυαλό που διαθέτω, κάνω και σκέψεις κάποιες φορές, αμέ.
Το κοινωνικό μας σύστημα, παγκοσμίως θα έλεγα, στηρίζεται καθαρά στην οικονομία της κάθε κοινωνίας. Με αποτέλεσμα την υποτιθέμενη ή μη εκπαίδευση-κατάρτιση του κάθε νέου μέλους έτσι ώστε να είναι ικανό να ανταποκριθεί σε αυτόν το κοινωνικό σκοπό. Να λειτουργεί το οικονομικό σύστημα ομαλώς και όλοι να ειναι ικανοποιημένοι. Να είναι ικανοποιημένοι οι εργοδότες και να είναι ικανοποιημένοι και οι εγαζόμενοι, γιατί όλοι παίρνουν χρήματα και μπορούν να ικανοποιούν τις ανάγκες και αλλά και τις ψεύτικες ανάγκες τους. Όλα τα απαραίτητα για να είμαστε σωστοί και αξιοπρεπείς πολίτες αυτής της κοινωνίας. Κι έτσι λοιπόν..χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Χάνουμε την δημιουργικότητα, την κοινωνικότητα μας, την χαρά μας από μικρά πράγματα της ζωής μας. Και όλο είμαστε σε μια αναζήτηση του τι μας φταίει και δεν είμαστε ευτυχισμένοι, και όλο μας τρώει το συνεχές άγχος που μας δημιουργεί η δουλειά, το πως θα ανταποκριθούμε στα έξοδα μας και το πως θα ζήσουν τα παιδιά μας σε αυτον τον κόσμο που πάει κατά διαόλου κοκ. Και επίσης η καθημερινή διασκέδαση μας και η φυγή μας από την δυσάρεστη πραγματικότητα είναι βεβαίως η τηλεόραση, η οποία με μεγάλη επιτυχία μας αποπροσανατολίζει, μας τρομοκρατεί, μας ενημερώνει κατα βάση για κακώς κείμενα, μας δημιουργεί νέες ανάγκες, μας βρίσκει λύση για τα οικονομικά μας προβλήματα και μας προβάλει τις ζωές άλλων ανθρώπων οι οποίοι για κάποιον λόγο έχουν λύσει τα προβλήματά τους, χωρίς να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο στην ζωή τους και εσύ ο κακόμοιρος που έχεις πασχίσει τόσο στη ζωή σου και δεν έχεις καταφέρει τίποτα αξιόλογο. Ούτε οι απόγονοι τρίτης γενιάς δεν θα σε θυμούνται.Και όμως όλους αυτούς που ξέρουμε τα πάντα για την ζωή τους και μπορεί απλά να τραγουδούν (τι δύσκολη δουλειά, χρειάζεται κόπος και έχει πολλές ευθύνες, δεν χωράει συζήτηση) και εχουν τόσα χρήματα για να ζήσουν και τα παιδιά των παιδιών τους και ίσως μια ολόκληρη χώρα του κόσμου, τους παρακολουθούμε και τους πληρώνουμε, γιατί βρε αδερφέ λίγες στιγμές έχω κι εγώ να διασκεδάσω, να ξεσπάσω και να ξεφύγω.
Και η κατάθλιψη μετά το ταξίδι πηγάζει και από μια δεύτερη αιτία. Την ποιότητα της καθημερονότητας μας εδω. Στην πόλη και στην χώρα που ζούμε αντί να είμαστε χαρούμενοι και να την απολαμβάνουμε, όλοι και όλα οδηγούν στην καταστροφή και της πιο αμιδρής ατμόσφαιρας που θα μπορούσε να έχει. Και εκνευρίζομαι γιατί οι επισκέψεις μου σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις μου δείχουν ένα πράγμα. Μια ποιότητα καθημερινότητας. Δηλαδή, δεν χάνεις τον ουρανό όταν βρίσκεσαι στο κέντρο της πόλης, τα κτίρια είναι γραφικά, οι δρόμοι έχουν πλάτος, τα αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν στο κέντρο της πολης, να προκαλούν ηχορύπανση και κάθε άλλου είδους ρύπανση, εχουν ποδηλατόδρομους(!). Τα πεζοδρόμια είναι για τους πεζούς, οι δρόμοι είναι για τον ουρανό, τα κτίρια για την ιστορία, τα πάρκα για την ζωή και η ολόκληρη πόλη για τον πολίτη. Άλλα όταν σχολιάζω τα κακώς κείμενα της χώρας και της πόλης δεν είναι οτι δεν συμπαθώ την χώρα που ζω, το κάνω για να επισημάνω πόσο καλύτερη θα μπορούσε να γίνει. Τάχα παίρνουν αποφάσεις και αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα από τη βάση του, κάνουν αυθαίρετες κινήσεις οι οποίες βασικό γνώμονα έχουν το οικονομικό ζήτημα. Ελεος πια! Και επισης θεωρώ οτι η μη υγειής καθημερονότητα οδηγεί σε όλες αυτες τις περίεργες συμπεριφορές που έχουν οι κάτοικοι της πόλης, οι εργαζόμενοι της, οι επισκέπτες της.
Δυστυχώς πήρα ενέργεια αλλά οχι μόνο αυτό από το ταξίδι μου. Η κατάθλιψη μου είναι αναπόφευκτη. Και ναι θα τα παίρνω κάθε φορά...
Το κοινωνικό μας σύστημα, παγκοσμίως θα έλεγα, στηρίζεται καθαρά στην οικονομία της κάθε κοινωνίας. Με αποτέλεσμα την υποτιθέμενη ή μη εκπαίδευση-κατάρτιση του κάθε νέου μέλους έτσι ώστε να είναι ικανό να ανταποκριθεί σε αυτόν το κοινωνικό σκοπό. Να λειτουργεί το οικονομικό σύστημα ομαλώς και όλοι να ειναι ικανοποιημένοι. Να είναι ικανοποιημένοι οι εργοδότες και να είναι ικανοποιημένοι και οι εγαζόμενοι, γιατί όλοι παίρνουν χρήματα και μπορούν να ικανοποιούν τις ανάγκες και αλλά και τις ψεύτικες ανάγκες τους. Όλα τα απαραίτητα για να είμαστε σωστοί και αξιοπρεπείς πολίτες αυτής της κοινωνίας. Κι έτσι λοιπόν..χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Χάνουμε την δημιουργικότητα, την κοινωνικότητα μας, την χαρά μας από μικρά πράγματα της ζωής μας. Και όλο είμαστε σε μια αναζήτηση του τι μας φταίει και δεν είμαστε ευτυχισμένοι, και όλο μας τρώει το συνεχές άγχος που μας δημιουργεί η δουλειά, το πως θα ανταποκριθούμε στα έξοδα μας και το πως θα ζήσουν τα παιδιά μας σε αυτον τον κόσμο που πάει κατά διαόλου κοκ. Και επίσης η καθημερινή διασκέδαση μας και η φυγή μας από την δυσάρεστη πραγματικότητα είναι βεβαίως η τηλεόραση, η οποία με μεγάλη επιτυχία μας αποπροσανατολίζει, μας τρομοκρατεί, μας ενημερώνει κατα βάση για κακώς κείμενα, μας δημιουργεί νέες ανάγκες, μας βρίσκει λύση για τα οικονομικά μας προβλήματα και μας προβάλει τις ζωές άλλων ανθρώπων οι οποίοι για κάποιον λόγο έχουν λύσει τα προβλήματά τους, χωρίς να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο στην ζωή τους και εσύ ο κακόμοιρος που έχεις πασχίσει τόσο στη ζωή σου και δεν έχεις καταφέρει τίποτα αξιόλογο. Ούτε οι απόγονοι τρίτης γενιάς δεν θα σε θυμούνται.Και όμως όλους αυτούς που ξέρουμε τα πάντα για την ζωή τους και μπορεί απλά να τραγουδούν (τι δύσκολη δουλειά, χρειάζεται κόπος και έχει πολλές ευθύνες, δεν χωράει συζήτηση) και εχουν τόσα χρήματα για να ζήσουν και τα παιδιά των παιδιών τους και ίσως μια ολόκληρη χώρα του κόσμου, τους παρακολουθούμε και τους πληρώνουμε, γιατί βρε αδερφέ λίγες στιγμές έχω κι εγώ να διασκεδάσω, να ξεσπάσω και να ξεφύγω.
Και η κατάθλιψη μετά το ταξίδι πηγάζει και από μια δεύτερη αιτία. Την ποιότητα της καθημερονότητας μας εδω. Στην πόλη και στην χώρα που ζούμε αντί να είμαστε χαρούμενοι και να την απολαμβάνουμε, όλοι και όλα οδηγούν στην καταστροφή και της πιο αμιδρής ατμόσφαιρας που θα μπορούσε να έχει. Και εκνευρίζομαι γιατί οι επισκέψεις μου σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις μου δείχουν ένα πράγμα. Μια ποιότητα καθημερινότητας. Δηλαδή, δεν χάνεις τον ουρανό όταν βρίσκεσαι στο κέντρο της πόλης, τα κτίρια είναι γραφικά, οι δρόμοι έχουν πλάτος, τα αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν στο κέντρο της πολης, να προκαλούν ηχορύπανση και κάθε άλλου είδους ρύπανση, εχουν ποδηλατόδρομους(!). Τα πεζοδρόμια είναι για τους πεζούς, οι δρόμοι είναι για τον ουρανό, τα κτίρια για την ιστορία, τα πάρκα για την ζωή και η ολόκληρη πόλη για τον πολίτη. Άλλα όταν σχολιάζω τα κακώς κείμενα της χώρας και της πόλης δεν είναι οτι δεν συμπαθώ την χώρα που ζω, το κάνω για να επισημάνω πόσο καλύτερη θα μπορούσε να γίνει. Τάχα παίρνουν αποφάσεις και αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα από τη βάση του, κάνουν αυθαίρετες κινήσεις οι οποίες βασικό γνώμονα έχουν το οικονομικό ζήτημα. Ελεος πια! Και επισης θεωρώ οτι η μη υγειής καθημερονότητα οδηγεί σε όλες αυτες τις περίεργες συμπεριφορές που έχουν οι κάτοικοι της πόλης, οι εργαζόμενοι της, οι επισκέπτες της.
Δυστυχώς πήρα ενέργεια αλλά οχι μόνο αυτό από το ταξίδι μου. Η κατάθλιψη μου είναι αναπόφευκτη. Και ναι θα τα παίρνω κάθε φορά...
3:49 AM
Ανεπτυξες με μοναδικο τροπο (σχεδον) ολα αυτα που με απασχολουν και με κανουν να υποφερω.
Καταπληκτικο το ποστακι! -δυστυχως :( top
3:55 AM
Δυστυχώς Αννούλα μου, η Αθήνα έχασε την ευκαιρία της να γίνει μία όμορφη πόλη. Τώρα ό,τι και να γίνει μπάλωμα θα είναι, εκτός και εάν για κάποιο λόγο γκρεμιστεί όλη, αλλά και πάλι κανείς δεν μας εγγυάται ότι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας δεν θα γίνουν πάλι τσαπατσουλιές και λαμογιές.
Ο κυριούλης που είπε το γνωμικό αυτό είχε απόλυτο δίκιο. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να δουλεύει. Πρέπει να σκέφτεται, να δημιουργεί και να ψυχαγωγείται. Να καλλιεργεί τον κήπο του και να εκτρέφει τα ζώα του για να επιβιώνει και ΜΟΝΟ και ανενόχλητος να κάνει όλα αυτά.
Ιδεατό έως και αδύνατο.
Γιαυτό ας πηγαίνουμε τα ταξιδάκια μας όποτε μπορούμε, ας διασκεδάζουμε ακόμα περισσότερο και τα λεφτά ας τα έχουν αυτοί που τα σάβανα τους θα έχουν τσέπες.
Πολλά διαδικτυακά φιλάκια. top
5:35 AM
DCD να'σαι καλά.Το ξέρω οτι τα'χεις στο νου κι εσυ...:)
despoina μια χαρά τα λες... δυστυχώς!
Ξερεις τι άλλο μου την δινει?οτι φτάνω ξαφνικά στα 25-27 για να το συνειδητοποιήσω.Λες και ζούσα αλλού, στον δικό μου κόσμο.Λες και όλοι το ήξεραν από πάντα κι εγώ η ανόητη...
όσο για ταξιδάκια, πάλι καλά να λέμε!
Τα φιλιά μου επίσης! top
6:04 AM
Με μία επίσκεψη στη Σαγκάη θα ξαναχαμογελάσεις! Δεν πρόκειται να ξαναπείς ότι η Αθήνα έχει νέφος, κίνηση και πολύ κόσμο. Δεν ξέρω αν έχουν δει γαλάζιο ουρανό ποτέ τους.
Τελικά τα ταξίδια είναι η λύση! Μόνο με ένα ταξίδι ξεπερνάς το προηγούμενο. :p top
8:51 AM
ρε συ τα ταξιδια δεν φερνουν καταθλιψη.
Φερνουν την υπομονη και την αντοχη για το επομενο.
Δυστυχως αυτα που λες για την Αθηνα συμφωνω.
και στηνπιο φτωχη χωρα να πας,απο εμας ειναι πιο μπροστα. top
3:06 PM
Πάρα, πάρα, πάρα πολύ καλό κείμενο. Από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τελευταία. Να 'σαι καλά, Αnnania μου, να 'σαι καλα... top
12:02 AM
εκπληκτικό ποστ όντως.
έχεις απόλυτο δίκιο,η καθημερινότητα πλάθει τη ζωή μας.
Έχω πολλές φορές σκεφτεί(και σχεδόν ετοιμάσει βαλίτσες) για να φύγω μόνιμα,αλλά γμτ,είμαι κατά βάθος τόσο μεσόγεια που δεν θέλω.
Πολλα ζητάω που θέλω να γράφεις πιο συχνά; top
6:13 AM
atron δεν εχεις αδικο απο τη μια αλλά απο την άλλη δεν πρέπει να συγκρίνουμε με τα χειρότερα για να νιώθουμε καλυτερα... πάντως αυτή είναι η λύση.Μόλις τελειώνει το ένα ταξίδι να ετοιμάζουμε το επόμενο όπως λέει και ο zouri για να αναζωογονούμαστε!;)
zouri την ένιωσα την φεασκάδα μην νομίζεις οτι μόνο κακό μου έκανε!:P
artemis μου τι να πω...σ'ευχαριστώ!
cheery εγω αν το εχω σκεφτεί για το αντίο...πολλάκις αλλά αυτό που λες, δυσκολεύομαι για πολλούς λόγους.Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!Προσπαθώ πάντως να μην χάνομαι τόσο πολύ...και ας μην φαίνεται! top
8:02 AM
Ολο αυτο που περιφράφεις συνοψίζει και συνιστά κατα τη γνώμη μου την απόλυτη (πλέον) απομάκρυνση του ανθρώπου απο την πραγματική του φύση. Μάλιστα η απομάκρυση αυτη έγινε τόσο γρήγορα ωστε δε βρέθηκε ο απαραίτητος χρόνος για προσαρμογή, εστω μερική. Ως εκ τούτου όλοι βιώνουμε αυτο το επίμονο συναίσθημα απώλειας, απομάκρυνσης...homesick που λένε και οι εγγλέζοι. Βέβαια η αλλαγή παραστάσεων βοηθάει, αλλα είναι λύση αυτη??? top
3:44 AM
αννούλα χρόνια πολλά (και πάλι).. έχεις δίκιο η δουλειά δεν είναι στη φύση του ανθρώπου, η σκέψη όμως είναι και η επεξεργασία των δεδομένων, συνέχισε να σκέφτεσαι με αυτό τον τρόπο και ας πυροδοτούμε τέτοιους νέους προβληματισμούς, μέχρι να γίνουμε πολλοί.. Αν θέλουμε πραγματικά κάτι μπορεί να γίνει. Φιλάκια πολλά (όχι μονο διαδικτυακά) top
6:32 AM
Να έχεις χρόνο(και χρήμα) και να περνάς καλά σε παρόμοια ταξίδια. Μα πάνω απ'όλα, να έχεις την υγεία σου. top
2:15 PM
agapoules mou mias kai to metaferete to salonaki sas na exete ta matia sas 14 mi sas pw kai 15 kai na prosexete poion bazete mesa giati kamia fora oi xoulies metamorfwnontai se xoulious kai sto telos mporei na sas meinei mono i tapetsari! lew egw twra..
ax, mikra k a8wa mou blogoulinia pou nomizate oti den uparxoun ki alloi me polla ID.. ts ts ts
-GREATEST_IDOS_MIX_vol.1_45MB.mp3-
-A SIDE
\, zouri1
\, zouri3
\, VITA MI BAROUAK
\, Ναταλία
\, reservoirdogs
\, Lamiotis
\, nosy parker
\, Marialena
\, mariosp
\, Chrisa
\, vasvoe
\, artemis
\, brainsick
\, Simos
\, Rodia
\, Nada
\, roidis
\, Gordon
\, Alkyoni
\, jane
\, unapatatras
\, sourfou
\, Dimitris
\, Θεριό Ανήμερο
\, country girl
\, Assus
\, zero/zouperman
\, DCD
\, homelessMontresor
\, annanias
\, prince of dakar
\, Despoina
\, Atron
\, Γείτων
\, bali
\, magica
\, SykoFantiS_Bastoyni
\, Afrikanos74
-B SIDE
? stuffgadgetsingreece >>SPAM
? An-Lu
? dr.Uqbar
? mafalda
? Ανδρέας Κ
? Στάσυμ
? Γκρινιάρης
? country boy
? €lisavet
? Andrew
? ΦώΤΗΣ
? trol
? sophie_jamaica
? Alkman >>PROSYLITISMOS
? Μαρακι
? diki
? StefxOup
? candyblue
? Wilhelm
? Tertuliano Máximo Afonso
? N.Ago
? Carrie Vs Bridget
? Zooman
? glizz
? panagiota
? thechair
? woman-on-top
? G3A3
? ta skasmena
? george
? False Poison
? Rick
? next target entropy diversion
? julia
? gogo
? Lithonis
? vagrant
? nadia
;)ReZ_NoR
oi misoi k vale einai fake! pws leme beta.. poios nane arage o xoulios me ta 50 ID??? se opoion to brei dwro raki k pastourma!
karasmouts leme k IDios
xx
. top
10:19 AM
This post has been removed by the author. top
8:55 AM
Καλές γιορτές Αννούλα! top
2:17 AM
Γράφεις ... Η κατάθλιψη μου είναι αναπόφευκτη. ...
Επειδή η κατάθλιψη είναι μια σοβαρή και θανατηφόρος νόσος (αυτοκτονίες), δεν επιτρέπεται σήμερα στον 21ο αιώνα, να μην γνωρίζει κάποιος αν πάσχει ή όχι.
Ο Ψυχίατρος μπορεί και μετράει την κατάθλιψη με ακρίβεια (εκατοστού, σαν να πρόκειται για μήκος!). Αλλά για λόγους κοινωνικών συμπλεγμάτων, λίγοι πάνε στον Ψυχίατρο (μόνο όταν "φτάσει ο κόμπος στο χτένι").
Έτσι, μετέγραψα μια on-line κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης, σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα στην Ψυχιατρική.
Δωρεάν, έγκυρα, ανώνυμα και ελεύθερα, μπορεί ο καθένας να κάνει μια μέτρηση της κατάθλιψης, όποτε θέλει και όσο συχνά θέλει. Θα δείτε τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα της κατάθλιψης καθώς και αν χρειάζεται θεραπεία. Μπορείτε να
συγκρίνετε το σκορ, με παλαιότερες μετρήσεις σας και έτσι να λαμβάνετε τα απαραίτητα μέτρα.
Την on-line κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης, θα τη βρείτε εδώ:
http://psi-gr.tripod.com
Δωρεάν on-line μέτρηση της κατάθλιψης.
Δωρεάν on-line μέτρηση της κατάθλιψης
Μπορείτε επίσης να δείτε και το ειδικό αφιέρωμα στην κατάθλιψη (μύθοι και αλήθειες για την κατάθλιψη, θεραπεία
της κατάθλιψης, επιλόχεια κατάθλιψη, ο καταθλιπτικός ασθενής, μορφές της κατάθλιψης), στο site:
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Θοδωρής Π. Δασκαλόπουλος, Ψυχίατρος top